Kendimizi sevelim, eyvallah.
Kendimizle barışık olalım, gelmiş-geçmiş hataları affedelim, o yüklerle yaşamayalım, o da şart.
Peki başkalarının onayına ihtiyacımız olsun mu?
Cıksss olmasın.
Ee o kadar kılık-kıyafet, para-pul- şan-şöhret, tweetler, likelar, beğeniler ne olacak şimdi, ya beni unuturlarsa, ya kimse beğenmezse?
Eyvah eyvah yandın o zaman, hayat damarlarından biri kopmuş demektir. Aman dikkat, sonra uf olursun.
Sen yine bildiğin gibi yapmaya devam et, aaaa ama sakın "kendimi övmeyi sevmem, öveni hiç sevmem" demeyi unutma!
Ben beni severim benden ötürü :)
