Ne kadar özgürüz?

Ne kadar bildik ama ne kadar da tekrarlanan bir şey; aynı hataları yapmaktan vazgeçmeyiz, ama farklı bir şeyler olsun isteriz.
Seçimlerimiz, davranış ve tutumlarımız değişmeden kalıpları nasıl kırabiliriz, üstelik kendimiz değişmezken başkaları değişsin nasıl isteyebiliriz ki?

Seçimlerimiz kadar özgürüz.

Daha fazla mantık

Sıklıkla söylediğim, düşündüğüm ve istediğimden farklı şeyler yaparken buluyorum kendimi.
Aramayacağım diyorum, arıyorum, dinlemeyeceğim ya da başkalarının aklına uymayacağım diyorum, yine bakıyorum söz dinliyorum.
Sonuçta tabii ki ilk düşüncem kendini doğruluyor, iç güdülerim kuvvetli, kararlarım aslında yerinde.
Ama sorun kararlarım mantıkla verilmiş, o yüzden duygularımla çelişiyor ve orada konu karışıyor sanırım.
Olmasını dilediğim duygularımın istediği şey, ve tabii ki akıllı ve mantıklı birinin konuya el koyması durumu kendi içinde karıştırıyor.
Ve bu durum konuyu ve beni çıkmaza sokabiliyor, üzecek hallere düşürebiliyor, bazen sonunu bile bile yanlış yapmama sebep oluyor, üzülüyorum. Hatta olmayacak insanların elinde maymun oluyorum.
İş başkalarına gelince, akıl vermek kolay. Duygularla etkilenmeyince akıl devrede, gayet güzel işliyor.
Yakışmıyor ama modern zamanların eksik bıraktığı bir takım duygular var, sanırım.
Arayışlarda kendimizi kaybetmemiz bundan olsa gerek.
Oysa bu dünyada mantık en yararlı şey, kendimizi korumak için.

Stop!

Sizin için endişelenmeyen insanlar için endişelenmeyi bırakın.
Stop worrying about people who aren't worried about you.

Ama ayıp mı olur, dur şunu düzelteyim de yanlış anlamasın, tatsızlık olmasın, beni iyi bilsin....
Seç beğen al.
Hep uyumlu, saygılı olma çabası, vicdan muhasebesi.

Ne kadar saçma insanlar için vakit harcamışız.
Ama ama diye diye.
Keçiboynuzu yer gibi, bir lokma bal yemek için bir araba odun yemeye razıyız. Bu genlerimizde mi var, doğduktan sonra mı işleniyor ruhumuza yoksa.
Şikayetçiyim.